Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ님의 프로필You're Definitely On The...사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
|
9월 23일 Online Basit Oyun: RetaliatorKısa bir süre için farklı konulara odaklanmak zihni dinlendirir.
Avcı geminizi hareket ettirmek için okları, ateş etmek için space barı kullanın Fazla oynamayın :) Retaliator
Oynamak için linki tıklayın:
Mistik: Islak PantolonBir ilk okul üçüncü sınıf dersanesindeyiz.
Diğer arkadaşları gibi sırasında oturan 8 yaşında bir Fehmi birden bacak arasında bir ıslaklık hissetti. Baktı: Pantolonun ağsı ıslandığı gibi sandalyesinde de su birikmişti. Kalbi ağzına gelmişti. Böyle bir şey nasıl olabilirdi? Daha önce hiç başına gelmemişti. Erkek arkadaşları bunu gördüğünde bütün bir ömür boyu bunu anlatacaklardı. Kızlar bunu gördüğünde bir daha asla onunla konuşmayacaklardı. Aklı bunlarla karmakarışık, kalbi duracak gibi, yalvardı: "Allah'ım! N'olur bana yardım et." Aman Allah'ım! İşte öğretmen ona doğru yaklaşıyordu. Gözlerine bakıyordu. Mutlaka fark etmiş olmalıydı. O sırada yanındaki sırada oturan Suzan aniden ayağa kalktı, öğretmene çarptı ve elinde tuttuğu şişedeki su olduğu gibi Fehmi'nin kucağına döküldü. Fehmi numaradan sıkıntılı bir yüz ifadesi takınarak, ama içinden Rabbisine şükürler ederek yavaşça ayağa kaltı. Bütün çocuklar gülüyorlardı. Ama Fehmi'ye değil, Suzan'ın sakarlığına. Ve Suzan'ın sakarlığının kurbanı olduğu halde ağırbaşlı davranan Fehmi'ye saygı duyuyorlardı. Fehmi Suzan'ın özrünü kabul ederken gözlerindeki ışığı fark etti: bu bir kaza değildi. Teneffüste yanına yaklaştı ve ona teşekkür etti. "Önemli değil" dedi Suzan, "ben de bir defasında ne olduğunu anlayamadan pantolonumu ıslatmıştım. Aynı şeyleri senin de yaşamana razı olamadım." Allah cc, bize sunduğu "yardım edebilme fırsatlarını" görebilmemizi ve değerlendirebilmemizi nasip etsin. "Wet Pants", Sweetawnis / (Isoner)
Come with me to a third grade classroom..... There is a nine-year-old kid sitting at his desk and all of a sudden, there is a puddle between his feet and the front of his pants are wet. He thinks his heart is going to stop because he cannot possibly imagine how this has happened. It's never happened before, and he knows that when the boys find out he will never hear the end of it.. When the girls find out, they'll never speak to him again as long as he lives. The boy believes his heart is going to stop; he puts his head down and prays this prayer, "Dear God, this is an emergency! I need help now! Five minutes from now I'm dead meat." He looks up from his prayer and here comes the teacher with a look in her eyes that says he has been discovered. As the teacher is walking toward him, a classmate named Susie is carrying a goldfish bowl that is filled with water. Susie trips in front of the teacher and inexplicably dumps the bowl of water in the boy's lap. The boy pretends to be angry, but all the while is saying to himself, "Thank you, Lord! Thank you, Lord!" Now all of a sudden, instead of being the object of ridicule, the boy is the object of sympathy. The teacher rushes him downstairs and gives him gym shorts to put on while his pants dry out. All the other children are on their hands and knees cleaning up around his desk. The sympathy is wonderful. But as life would have it, the ridicule that should have been his has been transferred to someone else - Susie. She tries to help, but they tell her to get out. "You've done enough, you klutz! " Finally, at the end of the day, as they are waiting for the bus, the boy walks over to Susie and whispers, "You did that on purpose, didn't you?" Susie whispers back, "I wet my pants once too." May God help us see the opportunities that are always around us to do good. Each and everyone one of us are going through tough times right now, but God is getting ready to bless you in a way that only He can. *** Keep the faith. "When God Answers your Prayer He is increasing your Faith, When He delays, He is increasing your Patience, When He Don't Give U Anything, He has Something BETTER" 9월 21일 Mistik: Bir Zengin, Üç YoksulŞehrin en zengin adamıydı. Yardımı da severdi.
O gün işinden çıkmış evine giderken karşısına yoksul görünümlü biri çıktı. "Efendim, beş lira istiyorum, verir misin?" Adam karşılaştığı dilenci arsızlığına ve küstahlığına şaşırdı kaldı. "Hayrola, benden alacağın mı vardı? Üç lira değil, dört lira da olmaz, ille beş lira mı istiyorsun? Al şu bir lirayı ve bir daha bu şekilde sakın karşıma çıkma" dedi kızgınlıkla. Adam huzuru kaçmış bir vaziyette evine vardı. Tam içeri girecekti ki arkasından biri seslendi: "Efendim, iki gündür ağzıma doğru dürüst bir lokma girmedi, lütfen bana yardım eder misiniz?" Biraz önceki yaşadığı tecrübeden mütevellit, canı sıkkın sordu: "Ne kadara ihtiyacın var?" "Ne kadar verebilirseniz efendim." Adamın canının sıkıntısı hemen geçmiş, vicdanı kabarmıştı. Ona 50 lira verdi ve gülümseyerek uğurladı: "Güzelce doyur karnını. Afiyet olsun." Milyoner, açgözlü olmayan birine yardım etmekten mutlu, evine girdi, ailesiyle günlük hasretini giderip temizlendikten sonra tam sofraya oturacakken kapı çaldı. Açtı, baktı; kapıda hırpani kılıklı bir adam: "Efendim, sizin hakkınızda çok iyi şeyler işittim ve bundan cesaret alarak sizi rahatsız ediyorum. Sizin gibi şefkatli, hayırsever, cömert insanların varlığı kalbimizi ısıtıyor ve bize Allah'ın varlığını hatırlatıyor." Milyoner şaşkın, kekeledi: "Lüften içeri buyurmaz mısınız? Yorgun ve aç görünüyorsunuz. Hem biz de yemeğe oturuyorduk." Dilenci teşekkür ederek girdi, beraber yemeklerini yediler. Yemekten sonra milyoner, yoksul adamı hemen bırakmadı. Balkonda bir kahve içmeye davet ederek konuyu açtı, halini, ahvalini sordu ve ekledi: "size daha çok yardım etmek isterim." "Efendim, benimle ilgilenmeniz büyük bir incelik" diye başladı yoksul adam, "beni sofranıza davet etmeniz bile beni çok mutlu etti. Sizden daha başka ne isteyebilirim? Gerçekten anlattıkları gibiymişsiniz. Allah sizden razı olsun." Milyoner yoksulun bu yüksek ruh halinden öyle etkilenmişti ki, ona bahçesine bakması karşılığında ömür boyu maaş ve yine ömür boyu ailesiyle kalabileceği bağ evini teklif etti. Sözü hiç uzatmayacağım. Ya biz Rabbimizden nasıl istiyoruz? Onunla nasıl iletişim kuruyoruz? Gerçekten, yüreğimizin ta içindeki en samimi dualarımız nasıl? Güzel bir Ramazan dileklerimle efendim. "A Millionaire & Three Beggers", Comogy
There was a good-natured millionaire in the town. Three beggars thought of approaching him for help. The first man went to the millionaire and said: "O Lord! I want five rupees. Please give me." The millionaire was taken aback at this man's impudence. "What! You demand five rupees from me as though I owe you the money! How dare you? How can I afford to give five rupees to a single beggar? Here, take these two rupees and get away," he said. The man went away with the two rupees. The next beggar went to the millionaire and said: "Oh Lord! I have not taken a square meal for the past ten days. Please help me." "How much do you want?" asked the millionaire. "Whatever you give me, Maharaj," replied the beggar. "Here, take this ten rupee note. You can have nice food for at least three days." The beggar walked away with the ten rupee note. The third beggar came. "Oh Lord, I have heard about your noble qualities. Therefore, I have come to see you. Men of such charitable disposition are verily the manifestations of God on earth," he said. "Please sit down," said the millionaire. "You appear to be tired. Please take this food," he said, and offered food to the beggar. "Now please tell me what I can do for you." "Oh Lord," replied the beggar; "I merely came to meet such a noble personage that you are. You have given me this rich food already. What more need I get from you? You have already shown extraordinary kindness towards me. May God bless you!" But the millionaire, struck by the beggar's spirit, begged of the beggar to remain with him, built a decent house for him in his own compound, and looked after him for the rest of his life. God is like this good millionaire. Three classes of people approach Him, with three different desires and prayers. There is the greedy man full of vanity, full of arrogance, full of desires. He demands the objects of worldly enjoyment from God. Since this man, whatever be his vile desires, has had the good sense to approach God, He grants him some part of the desired objects (even these very soon pass away, just as the two rupees the first beggar got are spent before nightfall). The other type of devotee prays to the Lord for relief from the sufferings of the world, but is better than the first one, in as much as he is ready to abide by His Will. To him the Lord grants full relief from suffering, and bestows on him much wealth and property. The third type he merely prays to the Lord: "O Lord, Thou art Existence-Absolute, Knowledge-Absolute, Bliss-Absolute, etc., etc." What does he want? Nothing. But the Lord is highly pleased with his spirit of renunciation, of desirelessness and of self-surrender. Therefore, He makes him eat His own food, i.e., He grants this man Supreme Devotion to Himself. Over and above this, He makes the devotee to live in His own House For ever afterwards this devotee dwells in the Lord's Abode as a Liberated Sage 9월 16일 Video: Sadece Bir Reklam?Bir kadın geldi ve hemen doğum yapmak istediğini söyledi.
Oysa henüz zamanı gelmemişti. "Neden" diye sordum, "hiç zamanımız kalmadı" dedi. Ve operasyondan sadece iki saat sonra bebeğini aldığı gibi doğumhaneden koşarak çıktı. Bebeği götürdüğü odadaki adam -beyin tümörü nedeniyle- ölmek üzere olan bir hastaydı. İşin aslı, çoktan vazgeçmesi ve ölmesi bekleniyordu. Hayatımızda öyle anlar gelir ki aklımıza takılan bir soruya cevap ararız: Neden doğduk? Ne için doğduk? Bebecik tam zamanında babasının kucağına ulaşmıştı. Belki de bu sorular cevabı zaten bilinen sorulardandı. Belki onların yerine "kimin için yaşıyoruz"u sormalıydık. "Küçüğüm! Annene iyi bak, olur mu?" "Onu çok sev." "Ben de seni çok seviyorum." "Annene çok iyi bak yavrum." Videoyu izlemek için linki tıklayın:
9월 15일 Video: İnsanlar, İnsancıklarİnsan ruhu, bir vitray gibi rengârenk, cıvıl cıvıl...
Vitrayın güzelliğini ise içinde bir "ışık" varsa ancak görebiliyoruz. *** İnsanlar doğruya ve güzele ulaşmada farklı yollar kullanıyorlarsa... Sırf sizin yolunuzda değil de, başka bir yoldalar diye onları kaybolmuşlar sanmayın. *** Biri bir hatanızı söylediyse sevinin: bir insan sizinle ilgilenmiş, yaptığınızı izlemiş... ***
Ah kalbim! Beni gülümsetenleri unutuyorsun. Öyleyse beni ağlatanları da unut. http://www.youtube.com/watch?v=W7aIdw-drtM "People are like", Comogy / (Isoner) Video: Helikopter ile Balık AvıBalık tutkunları!
Siz balığı nasıl tutuyorsunuz? Helikopterle balık tutmaya ne dersiniz? Ama çıplak elle... :) Helikopter ile Balık Avı
Videoyu izlemek için tıklayın:
9월 12일 Mistik: Sevgi Köprüsüİki kardeşlerdi.
Tarlaları yanyanaydı. Tam 40 yıl boyunca tarlalarını beraber sürüp, beraber ektikten-biçtikten sonra her nasılsa aralarına bir soğukluk düşmüştü. Şimdi hatırlayamayacakları kadar sudan bir sebepten dolayı önce makinelerini, aletlerini, işçilerini paylaşmamaya başlamışlar, sonra birbirlerine kırıcı sözler sarf etmişler, nihayet selamı sabahı da kesmişlerdi. Bir sabah Mehmet'in kapısı çalındı. Açtı, baktı: elinde alet çantasıyla bir marangoz. "Birkaç günlük bir iş arıyorum" diyordu adam, "marangozluk bir işiniz var mı?" Adamı süzerken birden aklına geldi Mehmet'in: "evet" dedi, "şu kanalı görüyor musun?" "O kanalın ötesindeki tarla bir komşuma ait. Aslında abime. Geçen haftaya kadar o kanalın yerinde çayır vardı. Geçen hafta bir kepçe getirtti ve o kanalı açtırdı. Çünkü bana garezi var. Ama ben de altta kalacak değilim. Şu ahırın yanındaki kütükleri görüyor musun? O kanal boyunca tam iki metre yüksekliğinde bir duvar yap ki bir daha onun ne toprağını ne de yüzünü göreyim." "Anladım efendim" dedi marangoz, "bana kazma, kürek, büyük testere ve çivi tedarik ederseniz hemen çalışmaya başlarım." Panayırdan döndüklerinde marangoz işini bitirmişti. Ama Mehmet gözlerine inanamıyordu. Ağzı açık kalmış, gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Ortada duvar filan olmadığı gibi kanalın üzerine bir köprü yapmıştı marangoz. İki tarlayı birbirine bağlayan, sanat işi bir köprü. Yürüdü köprünün başına geldi. Ve o anda öbür taraftan köprüye yaklaşan ağabeyi Ali'yi gördü. Ali de köprüye geldi, biraz durakladı, sonra üzerinden geçti ve doğruca Mehmet'in yanına geldi, kollarını açtı: "Ben ayırdım, sen birleştirdin. Yaptıklarımdan utanıyorum. Beni affedecek misin?" İki kardeş köprünün ortasında kucaklaştılar. İyilikle kötülük bir olmaz, Sen (kötülüğü) en güzel bir şekilde sav. O zaman seninle arasında düşmanlık bulunan kimse, sanki candan bir dost olur. (Fussilet, 34) "Bridge of Love", Sweetawnis / (Isoner)
Once upon a time two brothers who lived on adjoining farms fell into conflict. It was the first serious rift in 40 years of farming side by side, sharing machinery, and trading labor and goods as needed without a hitch.Then the long collaboration fell apart. It began with a small misunderstanding and it grew into a major difference, and finally it exploded into an exchange of bitter words followed by weeks of silence. One morning there was a knock on John's door. He opened it to find a man with a carpenter's toolbox. "I'm looking for a few days work" he said."Perhaps you would have a few small jobs here and there I could help with? Could I help you? "Yes," said the older brother. "I do have a job for you. Look across the creek at that farm. That's my neighbor, in fact, it's my younger brother.Last week there was a meadow between us and he took his bulldozer to the river levee and now there is a creek between us. Well, he may have done this to spite me, but I'll go him one better. See that pile of lumber by the barn?I want you to build me a fence - - an 8-foot fence -- so I won't need to see his place or his face anymore." The carpenter said, "I think I understand the situation. Show me the nails and the post hole digger and I'll be able to do a job that pleases you." The older brother had to go to town, so he helped the carpenter get the materials ready and then he was off for the day. The carpenter worked hard all that day measuring, sawing, nailing, and hammering. About sunset when the farmer returned, the carpenter had just finished his job. The farmer's eyes opened wide, his jaw dropped. There was no fence there at all. It was a bridge -- a bridge stretching from one side of the creek to the other! A fine piece of work handrails and all -- and the neighbor, his younger brother, was coming across, his hand outstretched."You are quite a fellow to build this bridge after all I've said and done." The two brothers stood at each end of the bridge, and then they met in the middle, taking each other's hand. They turned to see the carpenter hoist his toolbox on his shoulder. "No, wait! Stay a few days. I've a lot of other projects for you," said the older brother. "I'd love to stay on," the carpenter said, "but, I have many more love bridges to build." ATM'den Para Çekme :)Bir erkeğin ATM'den para çekmesi:
1. Arabayı park etme. 2. ATM makinesine gidiş. 3. Kartı sokma. 4. Şifreyi girme. 5. Parayı çekme. 6. Kartı alma. 7. Arabaya binip yola devam etme. Bir kadının ATM'den para çekmesi: 01. Arabayı park etme. 02. Makyaj kontrolu. 03. Motoru susturma. 04. Makyaj kontrolu. 05. ATM makinesine gidiş. 06. Çantada ATM kartı avına çıkma. 07. Kartı sokma. 08. İptal tuşuna basma. 09. Çantada kartın şifresinin yazılı olduğu banka mektubunu bulma. 10. Kartı sokma. 11. Şifreyi girme. 12. Parayı çekme. 13. Arabaya gidiş. 14. Makyaj kontrolu. 15. Arabayı çalıştırma. 16. Motoru susturma. 17. ATM makinesine gidiş. 18. Kartı alma. 19. Arabaya dönme. 20. Motoru çalıştırma. 21. Makyaj kontrolu. 22. 500 metre sonra el frenini indirme. 23. Yola devam etme. Not. Bu yazıyı okuyan hanımlar hariç :) "Cash Withdrawal From ATM", Funlok / (Isoner)
How a BOY withdraws cash from an ATM. 1. Park the car 2. Go to ATM Machine 3. Insert card 4. Enter PIN 5. Take money out 6. Take ATM Card out 7. Drive away ********* How a GIRL withdraws cash from an ATM 01. Park the car 02. Check makeup 03. Turn off engine 04. Check makeup 05. Go to ATM 06. Hunt for ATM card in the purse 07. Insert card 08. Hit Cancel 09. Hunt in purse for chit with PIN written on it 10. Insert card 11. Enter PIN 12. Take cash 13. Go to car 14. Check makeup 15. Start car 16. Stop car 17. Run back to ATM 18. Take ATM card 19. Back to car 20. Check makeup 21. Start car 22. Check makeup 23. Drive for 1/2 mile 24. Release handbrake 25. Drive on 9월 11일 Mistik: E-mail Adresinizi Alabilir miyim?İşsiz bir adam getir götür işlerine bakan bir iş pozisyonu için şirkete müracaat etti.
Şirketin insan kaynakları müdürü mülakattan ve adamın yerleri temizlemesinden memnun olduktan sonra "işe alındınız" dedi. "Çıkarken sekreterime e-mail adresinizi bırakın. En kısa zamanda size müracaat formunu ve işe başlama tarihinizi göndereceğiz." "Ama" dedi adam, "benim ne e-mail adresim, ne de bilgisayarım var." İnsan kaynakları müdürü bir an durakladı. "Ama nasıl olur? Bir e-mail adresiniz yoksa siz yoksunuz demektir. Yoksanız işiniz de olmaz." Ertesi günden itibaren sabah erkenden evinden çıkıp, akşam geç saatlere kadar çalıştı. Bir müddet sonra bir el arabası, sonra bir kamyonet derken on yıl sonra koca bir kamyon filosunun sahibi oldu. Bir gün adam ailesine hayat sigortası yaptırmak istedi. Sigorta acentasını işyerine çağırdı ve beraber en uygun sigorta programını kararlaştırdıktan sonra acenta formları doldururken sordu: "e-mail adresinizi alabilir miyim?" Adam "benim e-mail adresim yok" dedi. Acenta şaşkındı: "bir e-mail adresiniz yokken böyle bir imparatorluk kurmuşsunuz. Bir de e-mail adresiniz olsaydı neler yapardınız acaba!" Adam bir an durakladı ve mırıldandı: "bir şirkette getir-götür işlerine bakıyor olurdum herhalde." Mesaj: Çalışmak kuldan, rızk Allah'tandır. Elimizden gelenin en iyisini elbette yapmalıyız. Ama bunun mükâfatı bu dünyada ve öbür dünyada başka şeylerdir. Çok bilgiliydik, çok çalıştık, her şeyi yaptık ama gelirimiz çok artmıyor dersek, farkında olmadan gizli şirke girmiş, çok bilgimizi, çok çalışmamızı Tanrı yerine koymuş oluruz. Çünkü Gelir olayı bambaşka bir olaydır. Elimizdeki her şeyi Veren, "ilmi her isteyene, parayı istediğime veririm" demiştir. Demiştir de Hikmetle demiştir. Parayı az verdiğine "verdiğim onca şeyi unutup, varsıl kılmadığım için isyan mı ediyor, yoksa yine de şükrediyor mu" diye bakarken, çok verdiğine de "çok verdim diye şımarıp hiç ölmeyecekmiş gibi harisleşiyor mu, yoksa onları Benim verdiğimi unutmayıp, benim için harcıyor, yoksullarla paylaşıyor mu" diye bakar. Hülâsa: Ölümden kaçanlardansak, bizi paranın ne azı, ne çoğu mutlu eder. Ölüme her an "hoşgeldiniz efendim, vuslat vakti geldi mi?" diyebileceklerdensek, bizi paranın ne azı ne çoğu mutsuz eder. Ve bütün bunlar, bir Kitap'ta yazar. İki dünyada da mutlu olabilmemiz için, bizi Çok Seven tarafından yazılmış bir Kitap'ta. "Gimme your e-mail", Fun Crunch / (Isoner)
A jobless man applied for the position of "office boy" at Some Company. The HR manager interviewed him then watched him cleaning the floor as a test. "You are employed." He said." Give me your e-mail address and I'll send you the application to fill in, as well as date when you may start." The man replied "But I don't have a computer, neither an email." I'm sorry", said the HR manager, "If you don't have an email, that means you do not exist. And who doesn't exist, cannot have the job." The man left with no hope at all. He didn't know what to do, with only $10 in his pocket. He then decided to go to the supermarket and buy a 10Kg tomato crate. He then sold the tomatoes in a door to door round. In less than two hours, he succeeded to double his capital. He repeated the Operation three times, and returned home with $60. The man realized that he can survive by this Way, and started to go everyday earlier, and return late Thus, his money doubled or tripled every day. Shortly, he bought a cart, then a truck, then he had his own fleet of delivery vehicles. 5 years later , the man is one of the biggest food retailers in the US. He started to plan his family's future, and decided to have a life insurance. He called an insurance broker, and chose a protection plan. When the conversation was concluded, the broker asked him his email. The man replied, "I don't have an email". The broker answered curiously, "You don't have an email, and yet have succeeded to build an empire. Can you imagine what you could have been if you had an email?!!" The man thought for a while and replied, "Yes, I'd be an office boy at Some Company!" 9월 10일 Kendinizi Aptal Konumuna Düşürdüğünüzde Kendinize Kızıyor musunuz? :)Eğer öyleyse aşağıdakileri okuyun. Artık yapmış olduğunuz hataların normal olduğunu düşünecek, rahatlayacaksınız. :)
Soru: Sonsuza kadar yaşama imkanınız olsaydı, yaşar mıydınız, neden? Cevap: Yo, sonsuza kadar yaşamazdım. Çünkü sonsuza kadar yaşamamalıyız. Çünkü sonsuza kadar yaşamamız istenseydi o zaman sonsuza kadar yaşardık zaten. Ama görüyorsunuz ki sonsuza kadar yaşamıyoruz. O halde ben de sonsuza kadar yaşamak istemem. 1994 Miss Alabama (Allah sonsuza kadar yaşamamızı isteseydi, zaten öyle olurdu. Olan ömrüme razıyım" demek istemiş kızcağız ya...) *** "Televizyonda, dünyanın çeşitli bölgelerinde açlık çeken insanların görüntülerini görünce kendimi tutamayıp ağlıyorum. Yani aslında ben de onlar gibi zayıf olmak istiyorum. Ama etrafımda ölüm, sefalet ve sinekler olmasın." Mariah Carey (Onların halleri içimi burkuyor. Ama samimi konuşmak gerekirse zayıflıklarını kıskanıyorum" demek istemiş olmalı. Çok mu iyi niyetliyim?) *** "Sigara içmek öldürür. Şimdi bu öldürüyorsa hayatınızın çok önemli bir parçasını kaybetmiş oluyorsunuzdur." Brooke Shields, Sinema Oyuncusu (Ah Brooke! Beni hayal kırıklığına uğrattın.) *** "Vücudumun başka herhangi bir yerinde ağır diz ameliyatı olmadı." Kentucky Basketbol Takımı Forveti (Yazık adama ya! Ekmek teknesi söz konusu yani...) *** "Cinayetleri saymazsak, Washington ülkenin suç oranı en düşük şehridir." Marion Barry, Washington Belediye Başkanı (Cinayet dediğin nedir ki zaten; elinin kiri) *** "İyi zannettiğiniz, ama gerçekte alçak insanlar eşşekler tarafından çiftelenmeyi hak ediyor. Ve ben bunu yapabilecek tek kişiyim." Texas'ta bir kongre adayı (Oyumuz sana... da... eşeğe oy verebiliyoduk muydu?) *** "Bu oyunun yarısı yüzde doksan mantıklı." Philedelphia Philli Yöneticisi (Ne demek istediğini ben de anlamadım. Yarısı da demek istemiş olabilir, yüzde doksanı da... Ah bu rakamların gözü kör olsun.) *** "Çevreye zarar veren kirlilik değildir. Havamızdaki, suyumuzdaki pislik çevreye zarar veriyor." Al Gore, Başkan Yardımcısı (Hmm! Adam haklı.) *** "Bir an durup düşünelim: temiz havaya ne kadar ihtiyacımız var?" Lee Lacocca, ABD'li bir otomobil fabrikası CEO'su (Adam lafı karıştırmamış. Resmen salak.) *** "Zekî sıfatının fotbolda yeri yoktur. Zekî, Norman Einstein gibi bir adamdır." Joe Theisman, Futbol Eleştirmeni (Norman kim abi?) *** "İnsanlar arasında ayırım yapmamalıyız. Sadece bazı insanları basitçe ayırabiliriz." Albay Gerald Wellman, ABD Yedek Kuvvetler Öğretmeni (Ya anlayın işte, politik olmak zorundayım. Anladınız siz onu.) *** "Elimize öldüğünüze dair bir belge ulaştığından, Mart 1992'den geçerli olmak üzere, ücretsiz yiyecek karneniz durdurulmuştur. Allah size rahmet eylesin. Durumunuzda bir değişiklik olursa lütfen bize bildiriniz." Güney California Sosyal Hizmetler Dairesi (Ben bunu birinci seçtim. Çünkü diğerleri irticalen yapılan konuşmalarda sehven söylenmiş, ama bu resmen bir resmi yazı ya...) *** "Geleneksel olarak Avusturalya, ithalatını deniz aşırı ülkelerden yapmaktadır." Keppel Enderberry, Bakan, Avusturalya (Ama bunu değiştirmeliyiz. Bu konudaki önerilerinize açığım. Efendim?) "Stupid is as stupid says", Funlok / (isoner)
If you ever feel a little bit stupid just dig this up and read it again; you'll begin to think you're a genius. (On September 17 1994 Alabama's Heather Whitestone was selected as Miss America 1995.) Question: If you could live forever would you and why ? Answer: 'I would not live forever because we should not live forever because If we were supposed to live forever then we would live forever but we cannot live forever which is why I would not live forever' --Miss Alabama in the 1994 Miss USA contest. 'Whenever I watch TV and see those poor starving kids all over the world I can't help but cry. I mean I'd love to be skinny like that but not with all those flies and death and stuff.' --Mariah Carey 'Smoking kills. If you're killed you've lost a very important part of your life' -- Brooke Shields during an interview to become spokesperson for federal anti-smoking campaign . 'I've never had major knee surgery on any other part of my body' --Winston Bennett University of Kentucky basketball forward. 'Outside of the killings Washington has one of the lowest crime rates in the country' --Mayor Marion Barry Washington DC . 'That lowdown scoundrel deserves to be kicked to death by a jackass and I'm just the one to do it' --A congressional candidate in Texas . 'Half this game is ninety percent mental.' --Philadelphia Phillies manager Danny Ozark 'It isn't pollution that's harming the environment. It's the impurities in our air and water that are doing it.' --Al Gore Vice President 'We've got to pause and ask ourselves: How much clean air do we need ?' --Lee Iacocca 'The word 'genius' isn't applicable in football. A genius is a guy like Norman Einstein.' --Joe Theisman NFL football quarterback & sports analyst. 'We don't necessarily discriminate. We simply exclude certain types of people.' -- Colonel Gerald Wellman ROTC Instructor . 'Your food stamps will be stopped effective March 1992 because we received notice that you passed away. May God bless you. You may reapply if there is a change in your circumstances.' -- Department of Social Services Greenville South Carolina 'Traditionally most of Australia 's imports come from overseas.' --Keppel Enderbery 9월 9일 Mistik: Tam GüvenUzun bir yolculuktu.
Sakin geçen ilk birkaç saatten sonra "yolunda gitmeyen bir şeylerin" olduğu "emniyet kemerlerinizi takın" ikazının yanmasıyla belli oldu. Ardından da bir ses duyduk: "Türbülans nedeniyle bir süre içecek ikramı yapamayacağız. Lütfen koltuklarınızı dik duruma getirin ve emniyet kemerlerinizi bağlayın." Ve çok geçmeden kendimizi müthiş bir fırtınanın içinde bulduk. Ardarda çakan şimşekler gecenin karanlığını yarıp gözlerimizi alıyor, korkunç gök gürültüleri dev motorların sesini bile bastırıyor, uçak -emniyet kemerlerimiz takılı olmasa- bizi koltuklarımızdan fırlatıp atacak şiddette sarsılıyor, kâh yukarı sıçrıyor, kâh boşluğa düşüyordu. Korkudan yüreğim ağzıma gelmişti. Sadece benim değil, bütün yolcuların gözleri dehşet içinde açılmış, kimi kendini tutamıyor, çığlıklar atıyordu. Ne zaman bir kanat kopacak, uçak ortadan ikiye yarılacak korkusuyla bütün vücudum bir yay gibi gerilmiş, buram buram terliyor, bir yandan da herkes gibi dualar ediyordum. O an çapraz köşedeki bir kız çocuğuna gözüm takıldı: kitap okuyordu. Bir ara gözlerini kapadı, oğuşturdu, sonra yine okumaya devam etti. Hayal mi görüyordum? Millet can korkusuyla çığlık çığlığa iken bu bacaksız nasıl bu kadar sakindi olabiliyordu ki? Zihinsel engelli mi acaba diyeceğim, hayır, hanımefendi oturmuş bir de kitap okuyordu. Türbülansın kalan kısmını gözlerim onda geçirdim; bir an için bile, en ufak bir mimikle olsun sükunetini bozmadı. Şükürler olsun ki bir saat kadar sonra fırtınadan tamamen çıktık, bir müddet sonra da meydana indik. Herkes gözyaşları içinde şükürler ederek, bir kısmı ise "bir daha uçağa binmeye tövbeler ederek" uçaktan inerken benim gözlerim çocuktaydı. Bir fırsatını bulup yanına yaklaştım: "ufaklık, belki fark etmedin ama havada büyük bir fırtına atlattık." O gözlerinin içi gülerek bana bakarken devam ettim: "hepimiz korkudan neredeyse ölüyorduk, ama sen hiç korkmamış gibiydin. Öt bakalım, neydi sırrın?" Küçük kız sıcacık gülümsedi: "pilot benim babamdı ve beni eve götürüyordu." Soru-1: Hayatımızın fırtınalı günlerinde, belâlar yer yanımızı sardığında biz hangi yolcu olabiliriz? Soru-2: Tam güven nedir? Soru-3: Kimler tam güvenebilir? Sevgiler :) "Confidence Level", Sweetawnis / (Isoner)
Story told by a man which is most frightening yet thought-provoking experiences of his life. He had been on a long flight. The first warning of the approaching problems came when the sign on the airplane flashed on: "Fasten your seat belts." Then, after a while, a calm voice said, "We shall not be serving the beverages at this time as we are expecting a little turbulence. Please be sure your seat belt is fastened." As he looked around the aircraft, it became obvious that many of the passengers were becoming apprehensive. Later, the voice of the announcer said, "We are so sorry that we are unable to serve the meal at this time. The turbulence is still ahead of us." And then the storm broke. The ominous cracks of thunder could be heard even above the roar of the engines. Lightening lit up the darkening skies and within moments that great plane was like a cork tossed around on a celestial ocean. One moment the airplane was lifted on terrific currents of air; the next, it dropped as if it were about to crash. The man confessed that he shared the discomfort and fear of those around him. He said, "As I looked around the plane, I could see that nearly all the passengers were upset and alarmed. Some were praying. The future seemed ominous and many were wondering if they would make it through the storm. And then, I suddenly saw a girl to whom the storm meant nothing. She had tucked her feet beneath her as she sat on her seat and was reading a book. Everything within her small world was calm and orderly. Sometimes she closed her eyes, then she would read again; then she would straighten her legs, but worry and fear were not in her world. When the plane was being buffeted by the terrible storm, when it lurched this way and that, as it rose and fell with frightening severity, when all the adults were scared half to death, that marvelous child was completely composed and unafraid." The man could hardly believe his eyes. It was not surprising therefore, that when the plane finally reached its destination and all the passengers were hurrying to disembark, he lingered to speak to the girl whom he had watched for such a long time. Having commented about the storm and behavior of the plane, he asked why she had not been afraid. The sweet child replied, "Sir, my Dad is the pilot and he is taking me home." when you are sure of your self, your confident level is steady and you are never shaky you do the things calmly and successfully. 9월 7일 Video: Her Bebek Anne Sütü İster :)Her Bebek Anne Sütü İster :)
Videoyu izlemek için tıklayın:
(Normalden birkaç saniye daha geç açılabilir)
9월 5일 Erkekler ve Kadınların Kısır Döngüleri :)Erkeklere dair:
Erkekler hep çok meşguldür. Çok meşgul olsalar da kadınlara ayırabilecek vakitleri hep vardır. Kadınlara ayırabilecek vakitleri olsa da onlara aldırmazlar. Onlara aldırmasalar da yanlarında mutlaka bir kadın vardır. Yanlarında bir kadın olsa da gözleri hep ötekilerindedir. Gözleri ötekilerinde olsa da yanlarındaki kadın onları terk edince kafaları bozulur. Kafaları bozulsa da bu kısır döngüye devam ederler. Kadınlara dair: Bir kadın için en önemli şey maddi emniyettir. Maddi emniyet çok önemli olsa da dışarı çıkıp pahalı giysiler almaya devam ederler. Pahalı giysiler alsalar da giyecek doğru dürüst (!) bir kıyafetleri yoktur. Giyecek doğru dürüst bir kıyafetleri olmasa da hep çok güzel giyinirler. Çok güzel giyinseler de giyecekleri hep eski ve paçavradır (!). Giyecekleri eski ve paçavra olsa da iltifat etmenizi beklerler. İltifat etmenizi bekleseler de söylediklerinize inanmazlar. "The Ultimate Facts", Fun Crunch / (is)
Men:
All men are extremely busy. Although they are so busy, they still have time for women. Although they have time for women, they don't really care for them. Although they don't really care for them, they always have one around. Although they always have one around them, they always try their luck with others. Although they try their luck with others, they get really pissed off if the woman leaves them. Although the woman leaves them they still don't learn from their mistakes and still try their luck with others. Women: The most important thing for a woman is financial security. Although this is so important, they still go out and buy expensive clothes and stuff. Although they always buy expensive clothes, they never have something to wear. Although they never have something to wear, they always dress beautifully. Although they always dress beautifully, their clothes are always just "an old rag". Although their clothes are always "just an old rag", they still expect you to compliment them. Although they expect you to compliment them, when you do, they don't believe you. 9월 3일 Kahrolsun Kadın Erkek Eşitliği :)(Bir anti-feminist kadının itirafları... Bu çok, pek çok gizli belge binbir zorlukla ele geçirilmiştir.)
Feministlere sesleniyorum: Lütfen kadın ve erkek eşit olmasın! Çalışmak, para kazanmak zorunda değiliz. Yanımızda herhangi bir erkek (nişanlımız, babamız, kardeşimiz vs) olduğunda lokantada, kafeteryada yediğimizi içtiğimizi ödemeyiz. Telefon faturaları bizim için sorun değildir. Trafik cezalarından ağlayarak yırtabiliriz Şehir mekiklerinde bizim için her zaman bir koltuk vardır. Öğrenciysek derste uyuyabiliriz. Yanımızda bir erkekle alışverişe çıktığımızda "aman cüzdanı yanıma almayı unutmayayım" stresimiz yoktur. Tatiller bizim için hep bedavadır. Civarında bir erkek olan bütün kapılar bizim için "otomatik"tir. Mücevherler sadece bizim üzerimizde güzel durur. Hediye edilen mücevherleri iade etmemiz beklenmez. Daha güzel yalan söyleriz. Daha iyi manüpilatörüz. Eşimizle kavga etsek de yatağımızdan ayrılmayız. Kanapeye onlar gider. Bekârsak da buzdolabımızda her zaman yiyecek bir şeyler vardır. Saç dökülmesi diye bir sorunumuz yoktur. Sinemaya gidildiğinde filmi hep biz seçeriz. Çöp taşıma derdimiz yoktur. Hayatta duvar boyamamışızdır. Yalnızsak, yalnızlıktan bunaldığımızda eskilerden birine bir telefon etmemiz yeter. Dakikasında yanımızdadır. Hayal kırıklıklarımızı, hoşnutsuzluğumuzu özgürce ve açıktan gösterebiliriz. Bir sorunla karşılaştığımızda çevredeki bütün erkekler yardıma koşar. Bir erkekse kendi başının çaresine bakmak zorunda kalır. Kalabalıkta ağlayabiliriz, utanmayız. Erkekler yapamaz. Sonsuz bir mazeret hazinemiz vardır. Hikayeler uydurmak doğuştan gelen bir kabiliyetimizdir. Arkadaşlarımızla elbiselerimizi müşterek kullanabiliriz. Erkekleri köşeye sıkıştırıp bol bol hediyeler aldırabiliriz. Bir bakışımızla erkekleri peşimize düşürüp istediğimizi yaptırabiliriz. Daha temiziz. Daha esneğiz. Daha iyi ebeveyniz. Tartışmayı daha çok severiz. Erkekler bıkıp kaçar, biz galip geliriz. Çok uzun süre evde oturabiliriz. Erkeklerin ruhu daralır. Çok üzgün veya sinirli olduğumuzda eşyaları veya insanları kırmayız. Sorunumuzu ötelemeyi biliriz. Daha kolay arkadaşlık kurarız. İstersek daha kolay erkek arkadaş bulabiliriz. Erkeklerin kız arkadaş bulmaları için deveyi hendekten atlatmaları gerekir. Ağır bir yükümüz varsa, bunu taşımak zorunda olmayız. Erkekler ne güne duruyor? Ağrı katsayımız erkeklerden yüksektir. Sırada başka kadınlar yoksa doğrudan en öne gidip işimizi sıraya girmeden halledebiliriz. Daha çok bahşiş alırız. Daha estetiğiz, daha güzeliz. Daha kibarız, daha medeniyiz. Daha nazik yeriz ve kalabalıkta nahoş gürültüler çıkarmayız. Daha az terleriz. Bir yere aniden gitmek zorunda kaldığımızda duş almak, traş olmak zorunda olmadığımız gibi yine de iğrenç görünmeyiz, kokmayız. İşyerinde bazı işlerimizi erkeklere yaptırabiliriz. İşe geç gidebiliriz. IQ seviyesi takıntımız yoktur. Bir gülümsememiz yeter. Zaten IQ seviyemiz ne olursa olsun kurnazız. Boş bulunup erkeğe bir tokat atarsak, karşılığında tokat yemeyiz. Biz erkekleri korumak zorunda değiliz, ama onlar bizi canları pahasına korur. Seri katiller, hırsızlar, tecavüzcüler, dolandırıcılar hep erkektir. Kalabalıktan istifade cinsel tacizden suçlanan kadın yoktur. Alış-verişten sıkılmayız. Saatlerimizi -belki hiçbir şey almadan- alışverişte geçirebiliriz. Pazardan kaçmayız. Bir erkeği etkilemek için kendimizi aptal konumuna düşürmeyiz. Erkekler, kızların aralarında neler konuştuklarını hiç bilememişlerdir. (Ben de söylemeyeceğim.) Bir altın madeninin üzerinde oturduğumuzu biliyoruz. Ve bunu aşırı avantaja çevirmeyi de... Çirkin bir kadın bunu saç şekliyle, makyajıyla ve biraz dekolte ile kapatabilir. Çirkin erkeklerin hiç şansı yoktur. Kısa bir kadın "minyon"dur, kısa bir erkek "kısa". Düştüğümüzde bizi kaldıracak onlarca el uzanır. Gariban erkekler kendileri kalkmak zorundadırlar. Ve düştüğümüz için utanmayız. Tuvalette 45 dakika kalmayız. Kelime hazinemiz daha geniştir. Ve bunu kullanırız. Uzaktan kumanda vücudumuzun bir parçası değildir.. "Why It's Great To Be a Woman", Funlok / (Isoner)
Working / Earning not mandatory. We never have to buy our own drinks at the bar. We don't have to bother on mobile bills. We get out of speeding tickets by crying. We don't have to stand on the queue to get tickets. We can sleep our way to the top of the class. We don't have to worry about the purse when we shop with men. We never have to pay when we go out on dates. Men take us on all expense paid trips We always get place to sit when using public transport. Men hold the door open for us. Jewels looks good on us. We lie better. We're better manipulators. We always end up sleeping in the bed when we fight with our other halves - you guys get the couch. We always have food in the fridge. We don't worry about losing our hair. We always get to choose the movie. We don't have to take out the garbage. We don't have to paint the house or walls. If we need to our boyfriends just a missed call is enough. We can easily show our disappointments or disapprovals. Even strangers shows care if we are in trouble. Men have to manage themselves. We can cry in public. Men cant. We don't feel shy to cry. We don have worry if we lose the fight. We never run out of excuses. We can borrow clothes or accessories from our friends. We get expensive jewelry as gifts that we NEVER have to give back. We get candy, flowers and jewelry all the time because men screw up so often. We can give "the look" that will make any man want to cower in the corner. Women are cleaner. We know how to make up stories. We're better arguers. We don't have to worry if we are plump. Men still like us. We're better parents. We're flexible. When women get upset, we don't destroy property or hurt people - we just take it out on the world in general because we can. Easy to make friendships. Much easy to get a date. If we do heavy purchase we don't have to carry those things. Men are there. We have a higher tolerance to pain. We often get to cut in line (Queue). Better tips. We have mastered civilized eating - we don't embarrass our friends or make loud bodily noises in public. Women can go a day without showering or shaving and not look or smell disgusting - thank heaven for long pants and perfume! We can connive men into doing our homework, writing our papers or carrying our books anytime we want. We don't spend 45 minutes on the toilet. We don't bother if our IQ level is less. Just a smile is enough. We are always smart. We don't have to lie to boast ourselves better. Women sweat less. Women smell better. When women make their boyfriends mad, we don't have to waste money on flowers or cards Men are more often serial killers, thieves, rapists and cheats. We don get charged if we tease men in public. We can be late to the office. We're better gossips. We're better shoppers. We don't have to make fools out of ourselves to impress a man. Men don't know what our 'girl talk' is all about (and I'm not gonna tell you) We're all sitting on a gold mine - we know it and use it to our extreme advantage. We don't have to drive when on a date. An ugly woman can use makeup and get a new hairdo to become presentable - ugly men are just ugly. We can search for hours together in a shop not necessary to buy. Don't have to maintain great physique. When women are short, we're petite. When men are short, they're just short. Women do less time for violent crimes. There are many hands to lift us when we slip to ground. Poor men they have to get up on their own. And we don't have to feel shy about falling down. Women don't need an excuse to be in a bad mood. The remote control is not an extension of ourselves. 9월 1일 Video: "Yaban Gülü"nün HikâyesiNick Cave'in, tutku cinayetlerinin gerçek hikâyelerinden derlediği "Kötü Tohumlar" albümünden bir parça "Yaban Güllerinin Yetiştiği Yer."
Kyle Minogue ile düet yaptığı bu hüzünlü parçada cinayetin hikâyesini öldürülen kız ve onu öldüren adamın ağızlarından dinliyoruz. Bilhassa iyi tanımadıkları (mesela internetten tanıştıkları ) adamlara kanan genç kızlarımıza tavsiye edelim. http://www.youtube.com/watch?v=jRMe5H9WKpM Bana Yaban Gülü diyorlar. Oysa benim adım Elisa Day. Neden böyle diyorlar bilmiyorum. Çünkü benim adım Elisa Day'di. *** Onu ilk gördüğüm gün anladım; o bambaşkaydı, gözlerimin içine bakıp gülümsediğinde. Dudakları gül rengiydi, nehir boyu yetişen; öyle kan rengi ve yabani. Kapımı çalıp odama girdiğinde, titremelerim onun emin kucaklamasında kayboldu. Benim ilk erkeğim olabilirdi ve dikkatli elleriyle akan gözyaşlarımı sildi. *** İkinci gün ona bir çiçek götürdüm. Gördüğüm her kadından güzeldi. Sordum: "bilir misin yaban gülleri nerede yetişir o tatlı, kan kırmızı ve özgür?" İkinci gün tek bir kırmızı gül ile geldi. Sordu: "bana sensizliği ve hüznü mü vereceksin? Başımı sallayıp yatağa uzandım. "Benimle gelir misin; sana gülleri göstersem?" *** Üçüncü gün beni aldı nehire götürdü. Kırmızı gülleri gösterdi ve öpüştük. Son duyduğum bir mırıltıydı. Elinde bir kaya parçasıyla başucumda dikilmiş gülümsüyordu. Son gün onu -yaban güllerinin yetiştiği yeri- göstermeye götürdüm. Nehir kenarına uzandı. Rüzgâr, bir hırsız gibi sessiz ve hafifti. Ona bir veda öpücüğü kondururken "bütün güzellikler ölmeli." dedim. Sonra eğildim ve dişlerinin arasına bir yaban gülü koydum. http://groups.google.com.tr/group/bursaforum Where THe Wild Roses Grow They call me The Wild Rose But my name was Elisa Day Why they call me it I do not know For my name was Elisa Day *** From the first day I saw her I knew she was the one As she stared in my eyes and smiled For her lips were the colour of the roses They grew down the river, all bloody and wild When he knocked on my door and entered the room My trembling subsided in his sure embrace He would be my first man, and with a careful hand He wiped the tears that ran down my face *** On the second day I brought her a flower She was more beautiful than any woman I'd seen I said, 'Do you know where the wild roses grow So sweet and scarlet and free?' On the second day he came with a single rose Said: 'Will you give me your loss and your sorrow?' I nodded my head, as I layed on the bed He said, 'If I show you the roses will you follow?' *** On the third day he took me to the river He showed me the roses and we kissed And the last thing I heard was a muttered word As he stood smiling above me with a rock in his fist On the last day I took her where the wild roses grow And she lay on the bank, the wind light as a thief As I kissed her goodbye, I said, 'All beauty must die' And bent down and planted a rose between her teeth Mistik: Son HediyeAğustos ayında İzmir Torbalı Subaşı beldesinde hayatlarını kaybeden Güler Akpınar, İsmihan Akpınar, Osman Akpınar, Nazmiye Caner ve Mehmet Ali Caner'in anısına
Yarın bayramdı. Aman Allah'ım! Nasıl da unutmuştum bayram hediyelerini almayı... İş yerimden zor bela birkaç saatlik izin koparıp soluğu en yakın alış veriş merkezinde aldım. Aldım almasına da, ortalık ana-baba günüydü. Anlaşılan sadece ben değil, herkes de unutmuştu yarın bayram olduğunu ve benim gibi son âna bırakmışlardı işlerini. Kalabalıktan fırsat buldukça ilerleyerek nihayet oyuncak bölümüne ulaşabildim. Oyuncaklara ve tabi fiyatlarına göz atarken içim daraldı. Acaba kaç anne-baba çocuğuna böyle pahalı oyuncaklar alabiliyordu ki? Bunu düşünerek oyuncakları taramaya devam ederken rafların önünde 6-7 yaşlarında bir çocuk dikkatimi çekti. Bir oğlan çocuğu olmasına rağmen oyuncak bir bebeği sımsıkı göğsüne bastırmış, bir eliyle de saçlarını okşuyordu. Yüzüne baktım: kaşlarını çatmış, dudaklarını sarkıtmış, besbelli çok mutsuzdu. O an yanıbaşındaki yaşlıca bir hanıma döndü ve titrek bir sesle konuştu: "Niye alamıyoruz babaanne?" Babaannesinin yüzü de onunkinden pek farklı değildi. Küçük torununa gülümsemeye çalışsa da gözlerindeki keder buradan görülebiliyordu. "Sen burada bekle yavrum" dedi, "bir de şu tarafa bakayım. Belki orada aynısından daha ucuzu vardır." Büyükanne uzaklaşınca çocuğa yaklaştım ve neşelendirmek için takıldım: "Ne yapacaksın bu bebeği delikanlı?" Yabancı gözlerle baktı. Sorum kederini dağıtmamıştı. "Kızkardeşim için." Benim hâlâ ilgilendiğimi görünce burnunu çekti ve devam etti. "Anneme vereceğim, o da kızkardeşime götürecek." Kafam karışmıştı. "Neden kendin vermiyorsun? Kızkardeşin nerede ki?" Minik çocuk başını daha çok önüne eğdi ve zor duyulur bir sesle cevapladı: "O cennette." Dünya başıma yıkılmıştı. Tam bir dakika ne diyeceğimi bilemedim. Annesi de mi? Önünde diz çöktüm ve sesimi toparlamaya çalışıp sordum: "Annen?" Başı hâlâ eğik, büzük dudaklarının arasından çıkanları zor yakaladım. "O da gidecekmiş." Kalbim duracaktı. Başını kaldırıp gözlerime baktı. O keder dolu kocaman gözleri hayatım boyunca asla unutamayacağım. "Bak" dedim sesim tökezleyerek, "şu paranı bir daha sayalım istersen. Belki yanlış saymışsındır, belki oyuncağı almana yetecek kadar vardır." Önce tereddüt etti, sonra "tamam" dedi çocukça bir ümitle. O cebindeki paraları çıkarmaya çalışırken arkamı döndüm, cüzdanımdan yeterli miktarda para çıkarıp avucuma sıkıştırdım, tekrar önünde diz çökerek elindeki paraları aldım. El çabukluğuyla diğer avucumdaki paralarla birleştirip yüksek sesle saydım: "Bak! Tam da dediğim gibi, senin paran oyuncağı almaya yeter. Telaştan yanlış saymışsınız." Minik yüzü aydınlandı. "Buraya gelirken Allah'a dua etmiştim: kızkardeşime bebek, anneme beyaz gül alabileyim diye" dedi gözlerimin ta içine bakarak, "beni duymuş... Burada ikisine de yetecek kadar para var." Birazdan babaannesi geldi, çocuk ona müjdeyi verirken ben yanlarından uzaklaştım. Olayı hatırlamıştım. Birkaç gün önceki gazetede yazıyordu: Şehrin varoşlarında alkollü bir sürücü hız yaparken kontrolu kaybederek kaldırıma çıkmış, bir kız çocuğu olay mahallinde hayatını kaybetmiş, annesi koma halinde hastaneye kaldırılmıştı. Bayramın ikinci günü, iç sayfada küçük bir haber olarak yer aldı: kadıncağız da hastanede vefat etmişti. Yerimden kalktım, balkona çıktım, ağladım, ağladım. Daha birkaç gün öncesine kadar mesut, birbirlerini çok seven bir aile vardı. Ama yollarına çıkan alkollü bir adam, bir anda onları darmadağın edivermişti. İzmir'in Torbalı ilçesine bağlı Subaşı beldesinde düğünden çıkıp yol kenarında yürüyen 5 kişiye, bir otomobil çarptı. Otomobilin çarptığı Güler, İsmihan, Osman Akpınar ile Nazmiye ve Mehmet Ali Caner olay yerinde öldü. Gözaltına alınan sürücünün, muayenesinde alkollü olduğu belirlendi. (Basın - 18 Ağustos 2008, Pazartesi) On the last day before Christmas, I hurried to go to the store to buy the remaining gifts I didn't manage to buy earlier. When I saw all the people there, I started to complain to myself. It is going to take forever here and I still have so many other places to go... Christmas really is getting more and more annoying every year. How I wish I could just lie down, go to sleep and only wake up after it... Nonetheless, I made my way to the toy section, and there I started to curse the prices, wondering if all kids really play with such expensive toys. While looking in the toy section, I noticed a small boy of about 5 years old, pressing a doll against his chest. He kept on touching the hair of the doll and looked so sad. I wondered who was this doll for. Then the little boy turned to the old woman next to him and said: Granny, are you sure I don't have enough money? The old lady replied: You know that you don't have enough money to buy this doll, my dear. Then she asked him to stay here for 5 minutes while she went to look around. She left quickly. The little boy was still holding the doll in his hand. Finally, I started to walk toward him and I asked him who did he want to give this doll to. It is the doll that my sister loved most and wanted so much for this Christmas. She was so sure that Santa Claus would bring it to her. I replied to him that maybe Santa Claus will bring it to her, after all, and not to worry. But he replied to me sadly. No, Santa Claus cannot bring it to her where she is now. I have to give the doll to my mother so that she can give it to her when she goes there. His eyes were so sad while saying this. My sister has gone to be with God. Daddy said that Mommy will also go to see God very soon, so I thought that she could bring the doll with her to give it to my sister. My heart nearly stopped. The little boy looked up at me and said: I told daddy to tell mommy not to go yet. I asked him to wait until I come back from the store. Then he showed me a very nice photo of him where he was laughing. He then told me: I also want mommy to take this photo with her so that she will not forget me. I love my mommy and I wish she didn't have to leave me but daddy says that she has to go to be with my little sister. Then he looked again at the doll with sad eyes, very quietly. I quickly reached for my wallet and took a few dollars out and said to the boy. What if we checked again, just in case, to see if you have enough money? OK he said. I hope that I have enough. I added some of my money to his without him seeing and we started to count it. There was enough for the doll, and even some spare money. The little boy said: Thank you God for giving me enough money. Then he looked at me and added: I asked yesterday before I slept for God to make sure I have enough money to buy this doll so that mommy can give it to my sister. He heard me. I also wanted to have enough money to buy a white rose for my mommy, but I didn't dare to ask God for too much. but He gave me enough to buy the doll and the white rose. You know, my mommy loves white roses. A few minutes later, the old lady came again and I left. I finished my shopping in a totally different state from when I started. I couldn't get the little boy out of my mind. Then I remembered a local newspaper article 2 days ago, which mentioned of a drunk man in a truck who hit a car where there was one young lady and a little girl. The little girl died right away, and the mother was left in a critical state. The family had to decide whether to pull the plug on the life-assisting machine, because the young lady would not be able to get out of the coma. Was this the family of the little boy? Two days after this encounter with the little boy, I read in the newspaper that the young lady had passed away. I couldn't stop myself and went to buy a bunch of white roses and I went to the mortuary where the body of the young woman was exposed for people to see before burial. She was there, in her coffin, holding a beautiful white rose in her hand with the photo of the little boy and the doll placed over her chest. I left the place crying, feeling that my life had been changed forever. The love that this little boy had for his mother and his sister is still, to this day, hard to imagine. And in a fraction of a second, a drunk man had taken all this away from him. |
|
|
%3a+2008%eb%85%84+9%ec%9b%94&referrer=){kind=small}
