neşeli bir şarkı çalarken, bir anda hüzünlü bir alaturka melodi çalmaya başlaması gibi.
canının kahve istemesi gibi.
yanına azıcık deniz, bir de can dostum olsun demen gibi.

 

hayat ne zor.
insanlar ne zor.
anlamak ne zor.
herşey ne zor.
derken...
aşk ne güzel demen gibi.
kendini aptal gibi hissetmen,
belki bazen tırnaklarını yemen,
sabahları uyanmayıp bütün gün yatakta uyumak istemen gibi.

 

yalnızsın -zannediyorsun- ya bazen,
yanlış o düşündüğün.
hiç yalnız değilsin aslında.
o senin kendi zırvalaman.
bazen, kendi kendine kazdığın çukurların içine düşüp, başkalarında arama kabahati.
hep daha kolay, başkalarını suçlamak.
yapma.
 

sen var ya : şahanesin de haberin yok.
canın isterse.
kedileri de sevmezsen sevme.
canın isterse...

 

görüyor musun, bak: istanbul böyle işte, konudan konuya atlatıp durur insanı.
sen bana istanbul de yeter ki...